ცი გუნი და სუნთქვა

სეანსი აერთიანებს ნელ, განზრახ მოძრაობებს — კლასიკური ცი გუნის ფორმებიდან ან სამედიცინო თანმიმდევრობებიდან — კონტროლირებული სუნთქვისა და ფოკუსირებული ყურადღების ელემენტებთან. აერობული ვარჯიშისგან განსხვავებით, ტემპი განზრახ ნელია: მიზანია პარასიმპათიკური ნერვული სისტემის გააქტიურება, კორტიზოლის შემცირება და ვაგუსის ტონუსის გაუმჯობესება, და არა გულისცემის სიხშირის გაზრდა. კვლევები ადასტურებს, რომ ერთი სეანსი შესამჩნევად ამცირებს ნერწყვის კორტიზოლს და ვეგეტატიურ ბალანსს პარასიმპათიკისკენ სწევს; 2–4 კვირიანი რეგულარული პრაქტიკით ეს ცვლილებები სტაბილური ხდება. სახლის პრაქტიკა გადამწყვეტია — ყოველდღიური 15–20 წუთიანი თანმიმდევრობა სეანსებს ამყარებს.