ოსტეოპათია

სეანსი იწყება დეტალური ანამნეზით და სტრუქტურირებული პალპაციური გასინჯვით: ოსტეოპათი აკვირდება, როგორ დგახართ, დადიხართ და იხრებით, შემდეგ ახდენს სომატური დისფუნქციის რუკას ოთხი ნიშნით — ქსოვილის ტექსტურის ცვლილებით, ასიმეტრიით, მოძრაობის შეზღუდვით და მტკივნეულობით (TART-ნიშნები). მკურნალობა აერთიანებს ტექნიკებს, რომლებიც კონკრეტული მონაცემების მიხედვით შეირჩევა: მაღალი სიჩქარის დაბალი ამპლიტუდის (HVLA) მანიპულაცია სეგმენტური სახსრის შეზღუდვისთვის; კუნთის ენერგიის ტექნიკა (ისომეტრიულად ჭიმავთ კუნთს სპეციალისტის წინააღმდეგობაზე, შემდეგ ის იყენებს გამოწვეულ მოდუნებას მოძრაობის ფარგლების გასაფართოებლად); მიოფასციალური რელიზი შემაერთებელი ქსოვილის შეზღუდვისთვის; სტრეინ-კონტრსტრეინი მტკივნეული წერტილების შემსუბუქების პოზიციაში დაჭერით; და ნაზი არაპირდაპირი ან ვისცერული ტექნიკები ჩვენების მიხედვით. სეანსი ჩვეულებრივ 45–60 წუთს გრძელდება. პაციენტების უმეტესობა მოძრაობის გაუმჯობესებას უკვე სეანსის დროს გრძნობს, კუმულაციური ეფექტი 4–8 ვიზიტისთვის ვითარდება. ყველაზე მყარი მტკიცებულებები არსებობს არასპეციფიკური წელის ტკივილისთვის (Cochrane-ისა და BMJ-ის მეტა-ანალიზები) და ორსულობასთან დაკავშირებული წელის და მენჯის ტკივილისთვის, სადაც ოსტეოპათიური მანუალური თერაპია პირველი რიგის მტკიცებულებაზე დაფუძნებული მეთოდია. კრანიალური და ვისცერული ტექნიკები ბევრ ოსტეოპათიურ კურიკულუმში ისწავლება, მაგრამ მათი სარდენი მტკიცებულებათა ბაზა მნიშვნელოვნად სუსტია; კვალიფიციური ოსტეოპათები მათ მთავარი ინსტრუმენტის ნაცვლად დამხმარე საშუალებად იყენებენ.