ნეიროთერაპია

ნებისმიერი ინექციის წინ ექიმი ხვდება დეტალურ ანამნეზს, მიზნობრივად ეძებს 'ინტერფერენციულ ველებს' — ძველ ნაწიბურებს, განკურნებულ ტრავმებს, სტომატოლოგიურ კერებს, ქრონიკული ინფექციის უბნებს, — რომლებიც შეიძლება მხარს უჭერდეს შორეულ ტკივილის პატერნს პერსისტირებული ავტონომიური დეპოლარიზაციის გზით. ეს უბნები პალპირდება და ერთმანეთთან სქემაზე ნაჩვენება. შემდეგ ექიმი შეჰყავს 0,5–1% პროკაინი — მოკლემოქმედი ეთერის ტიპის ანესთეტიკი — ნაწიბურებზე ინტრადერმულად, ტრიგერულ წერტილებში ან ავტონომიურ განგლიებში (ვარსკვლავისებური, სფენოპალატინური და სხვ.) თხელი ნემსით, რამდენიმე მილილიტრი თითო უბანში. ჰუნეკეს მეთოდის კლასიკური პასუხია 'მეხის ფენომენი' (Sekundenphänomen): მომენტალური შვება შორეულ ტკივილის ადგილას, რაც ვითომ ადასტურებს ინტერფერენციულ ველს. თეორიული მექანიზმი: ამ კერებში პერსისტირებული დეპოლარიზაცია არღვევს სეგმენტურ და ავტონომიურ რეგულაციას; პროკაინი გარდამავლად ანაღდებს მემბრანის პოტენციალს, ათვლის სისტემის განახლებას. ეს ნეიროფიზიოლოგიურად სავარაუდოა — პროკაინი ბლოკავს ძაბვაზე დამოკიდებულ ნატრიუმის არხებს — თუმცა ინტერფერენციული ველის კონცეფცია ვალიდური ბიომარკერით დადასტურებული არ არის, ხოლო მტკიცებულებათა ბაზა ძირითადად გერმანულ ენაზე დაწერილ კლინიკური შემთხვევების სერიებსა და სადამკვირვებლო კოჰორტებს ეყრდნობა, არა პლაცებო-კონტროლირებულ კლინიკურ კვლევებს. სტანდარტული კურსი — 4–8 სეანსი, ინტერვალი განისაზღვრება პასუხის სიმძიმითა და ხანგრძლივობით.